Met Deo Cantemus 'op weg naar Bethlehem'. Onder dit thema verzorgde Deo Cantemus in 2011 de vijf Kerstconcerten in de Doelen te Rotterdam. Het koor, dat tegen de 300 zangers telt, werd daarin bijgestaan door de 60 koorleden van het Gereformeerde Kerkkoor Alblasserdam en de 17 leden van het Chr. Mannenkoor ‘Soli Deo Gloria’ uit Urk, dat onder leiding staat van Jaap Joh. Kramer. 

De beide eerstgenoemde koren werden gedirigeerd door Cor de Haan.

Het podium was versierd met een mooie bloemenrand die aan weerszijden uitliep op een prachtig bloemstuk.

De vele honderden toehoorders kwamen weer overal vandaan.  We  kwamen ze tegen uit Baarn, uit Nijkerk en natuur­lijk waren er ook weer de bussen uit Flakkee.

Het thema dat men voor deze avond geko­zen had, kwam telkens in het programma terug.

Naast de beide koren zong de mezzo-sopraan Maria den Hertog, die met haar mooie volle stem soms alleen,  soms met de bariton samen zong, ook wel boven de koren uitzong. Zij wordt door veel koren als soliste gevraagd en is op veel cd’s te beluisteren. Verder was daar de bariton Lucas Kramer, die met zijn prachtige, krachtige stem vol overtuiging de verschillende liederen zong. 

De naam van André de Jager behoeft nauwelijks nog genoemd te worden. Hij is bij Deo Cantemus niet meer weg te denken. Hij bespeelt het machtige Doelenorgel, arrangeert, bewerkt en orkestreert heel veel liederen. We kwamen zijn naam veertien maal in het programmaboekje tegen.  André van Vliet zat achter de vleugel,  die hij op een bijzonder knappe wijze bespeelde. Jammer dat van dat virtuoze spel door de zang van de koren en de muziek van het orkest zoveel van dat spel verloren gaat. Dat geldt trouwens ook van enkele instrumenten van het l’Orchestra Particolare, behalve bij voorbeeld bij ‘Air’ van Bach, waar Maria den Hertog heel fijntjes door orkest, orgel, piano en enkele instrumenten werd begeleid.

Wel speelde de paukenist een opvallende rol in het geheel.

Cor de Haan deed het weer uitstekend. Waar haalt die man op die leeftijd de energie vandaan om zowel aan de koren als aan het orkest op zo’n professionele wijze leiding te geven. Hoe zeer hij zich met de muziek verbonden weet, blijkt ook uit de stukken, die hij voor het koor en orkest bewerkte.

Trouwens de naam Jaap Joh. Kramer mag ook niet onvermeld blijven.

Hij wist zijn 17 koorleden zo te bezielen dat ze het ene moment nauwelijks te horen waren, het andere moment een onvoorstelbaar krachtig geluid voortbrachten.

Dit alles bij elkaar vormde een machtig geheel. Het is niet voor te stellen dat er ook maar één van de vele honderden toehoorders over dit concert een negatief oordeel kan geven. Wel viel op dat er nogal wat plaatsen onbezet waren. Ook Deo Cantemus blijkt al met de tand des tijds te maken te krijgen, zowel wat het aantal zangers betreft – het aantal is beneden de 300 gedaald en er melden zich weinig jonge zangers aan – als wat het aantal toeschouwers aangaat. Jammer!

Je komt de naam Marco den Toom de laatste tijd steeds vaker tegen. Het komt mij voor dat deze bekwame opkomende musicus dezelfde rol gaat spelen bij de Urkers als André de Jager bij Deo Cantemus.

Het doet je wat als Cor de Haan zich tijdens het zingen van een lied naar het publiek keert en de bijna 2000 mensen, samen met al die koorleden tot samenzang aanzet, begeleid door orgel, vleugel en orkest.     

In verschillende stukken wisselden de mannen en vrouwen elkaar af, soms zongen ze ook samen, zoals bij ‘O kom, o kom, Immanuël’, ‘Noël’   en ‘Geboren’, waarbij Els Bette-Fluit – en niet alleen daarbij – de tekst schreef. 

Het programma was bijzonder gevarieerd. We troffen de namen van Engelse en Amerikaanse componisten aan, maar ook J.S. Bach, G.F. Händel, Jean Sibelius, César Franck en W.A. Mozart ontbraken niet.

De beide koren van Cor de Haan en de Urkers van Jaap Kramer wisselden elkaar regelmatig af. Een enkele keer zongen ze samen. Zoals bij ‘Celebrate the Child’, dat werd ingeleid door klokken, waarbij het orkest aansloot en tot op grote hoogte ging, de solisten invielen en ten slotte ook de koren zich voegden. De zetting deed wat apart aan, het slot was magistraal.

De pauze werd ingeleid door het overbekende Hallelujah van Händel, dat indrukwekkend mooi werd uitgevoerd en waarbij alle koren en het orkest betrokken waren. Daarbij werden letterlijk en figuurlijk alle registers opengetrokken.

Was het programma voor de pauze heel erg mooi, na de pauze was het zo mogelijk nog net iets mooier.

Er was geen programma-onderdeel, waarbij het orkest, het orgel en de piano niet betrokken waren. Je kwam steeds weer onder de indruk als je zag hoe de strijkstokken van de violisten haast op de millimeter af precies gelijk op en neer gingen, ook als je zag hoe de organist onder het spelen door registreerde.

Het voert te ver om in te gaan op alles, wat ons deze avond geboden werd.  Nog een paar opmerkingen.  Het programma na de pauze zette met blaasinstrumenten bij het ‘Op weg naar Bethlehem’ de koor- en samenzang krachtig in.   

Ontroerend mooi werd het ‘Panis Angelicus’ van César Franck door de beide solisten in duetvorm samen met  de invallende koren als een soort canon uitgevoerd. Dat mag ook gezegd worden van het ‘Stille Nacht’, dat door de soliste – met bovenstem – en de koren anders werd uitgevoerd dan anders.

In het  ’The Road to Bethlehem’ klonken bekende melodieën en een wat typische orkestbegeleiding door.

Bijzonder mooi was het ‘Draag vrede uit’ waar, behalve de Urkers, iedereen bij betrokken was.

Ten slotte vermelden we nog het ‘Glory, glory to the newborn King’ van Mark Brewer, bewerkt door Cor de Haan, georkestreerd door André de Jager, en waarbij wat de tekstbewerking betreft ook Els Bette-Fluit nog een aandeel had. 

De avond werd – evenals elke Kerstfeestviering – staande besloten met het ‘Ere zij God’, wat iedereen uit volle borst meezong.

Het geheel is samen te vatten onder de opmerking: Wie niet een van de vijf avonden bezocht heeft, heeft veel gemist.

Wat ik gemist heb? Een medley van orgel met piano!

Voor hen die de concerten van Deo Cantemus niet willen missen al vast voor in  de agenda een paar data:

Het Concert ‘’Rotterdam zingt van Hem’’ is op 30 maart a.s.

De  Kerst-Doelenconcerten zijn op zaterdag 15 en 22 december (om 19.30 uur) en dinsdag 18 en donderdag 20 december (om 20.00 uur) .

En wie spijt heeft dat hij er niet  bij was, of niet komen kon, kan het toch nog beluisteren: zaterdag, 24 december van 21:05 - 22:30 uur via de EO en op Radio Superstar, kijk hiervoor in de Agenda. 

Reageren